Оригинальный текст
Тымызык кичләрдә белмичә нишләргә
Торналар сызлана сагыштан.
Торналар авазы-җаннарның газабы,
Кайтаваз шикелле язмыштан.
Кайгылар картайта, сагышлары саргайта
Бәхеткә сусаган җаннарны.
Торналар тукталган, йөрәкне моң сарган,
Еракта яшьлекнең таңнары.
Сынатмый канатлар, яз җитсә кабаттан
Туган якка кайта торналар.
Корыган камышка, ышанып язмышка
Торналар ник оя коралар?
Кайгылар картайта, сагышлары саргайта
Бәхеткә сусаган җаннарны.
Торналар тукталган, йөрәкне моң сарган,
Еракта яшьлекнең таңнары.
Кирәкме юату? Бу тиңсез югалту,
Никадәр җәрәхәт күңелдә.
Моңаймый яшәргә, кирәктер яшьнәргә
Мизгелдәй кыска бер гомердә.
Кайгылар картайта, сагышлары саргайта
Бәхеткә сусаган җаннарны.
Торналар тукталган, йөрәкне моң сарган,
Еракта яшьлекнең таңнары.
Русский перевод
В тоскливые вечера не знаешь, что делать,
Журавли стонут от тоски.
Крик журавлей - души мучение,
Словно эхо судьбы.
Печали старят, тоска желтит
Души, что жаждут счастья.
Журавли остановились, сердце омрачено,
Вдали зори юности.
Не ломая крыльев, если весна придет снова,
Журавли возвращаются на родину.
На высохшем камыше, веря в судьбу,
Зачем журавли вьют гнезда?
Печали старят, тоска желтит
Души, что жаждут счастья.
Журавли остановились, сердце омрачено,
Вдали зори юности.
Нужно ли утешенье? Это бесконечная потеря,
Сколько ран в сердце.
Не грустя бы жить, сиять бы нужно
В этой жизни, что мгновенья короче.
Печали старят, тоска желтит
Души, что жаждут счастья.
Журавли остановились, сердце омрачено,
Вдали зори юности.