Оригинальный текст
Утлар сүнә тагын урамнарда,
Таңга чаклы авыл тын кала.
Тик кайдадыр ярсу хискә бирелеп
Ялгыз гармун гына моңлана.
Алмагачлар йомшак ак таҗларын
Җилгә сибә, җиргә төшерә.
Әйт, яшермә, кемне эзлисең син,
Әйт, гармунчы егет, яшермә!
Ул килмәгән капка, кермәгән өй,
Ул йөрмәгән сукмак, юл калмый.
Караңгыда эзли кемнедер ул,
Эзли, гүя эзләп табалмый.
Алмагачлар йомшак ак таҗларын
Җилгә сибә, җиргә төшерә.
Әйт, яшермә, кемне эзлисең син,
Әйт, гармунчы егет, яшермә!
Русский перевод
Огни гаснут снова на улицах,
Село замирает до рассвета.
Но где-то вдали, сдавшись тоске,
Только одинока гармонь плачет.
Яблони сбрасывают нежные белые венчики,
На ветер и на землю.
Скажи, не таись, кого ищешь ты,
Скажи, парень-гармонист, не таись!
Не пришёл он в дом, не вошёл в жилище,
Не прошёл по улице, путь остался.
В темноте ищет кого-то он,
Ищет, словно не найдя, ищет.
Яблони сбрасывают нежные белые венчики,
На ветер и на землю.
Скажи, не таись, кого ищешь ты,
Скажи, парень-гармонист, не таись!