Оригинальный текст
1) Әллә белеп, әллэ инде белми генә,
Чәчәк аттың син үрелеп күңелемә
Кызганасың, ләкин җылы сүзләреңне
Күрешкәндә яшерәсең күзләреңне.
Кушымта:
Буламы соң синнән башка яшәп.
Нигә әле? Нигә сорамыйсың?
Сөю белән тулы йөрәгемэ,
Бүтән берәү хәзер сыямы соң?
Синнән башка яшәп буламы соң?
2) Белсәң иде мин бит бәхет юлларыңа
Синең генә белән, чыктым хыялымда
Югалтмыйча, өметемнең бөртегедәй
Күз карасы кебек саклыйм күңелемдә
3) Озгәләнәм, янам, көям яратудан
Назлар эзлим хәр сүзеңнән, карашыңнан
Күргән саен, икебезне бергә итеп,
Фәрештәләр, аның диеп кала сыман.
Русский перевод
1) То ли зная, то ли вовсе не зная,
Ты расцвела, потянувшись к моей душе.
Жалеешь [меня], но тёплые слова свои
При встрече прячешь, отводя глаза.
Кушымта:
Разве можно жить без тебя?
Почему же? Почему не спрашиваешь?
В моё сердце, полное любви,
Поместится ли теперь кто-то другой?
Разве можно жить без тебя?
2) Если бы ты знала, что к твоему счастью
Я иду лишь с тобой, в своих мечтах,
Не теряя, словно зёрнышко надежды,
Храню [это] в душе, как зеницу ока.
3) Терзаюсь, горю, сгораю от любви,
Ищу нежность в каждом твоём слове, в твоём взгляде,
Каждый раз, увидев нас вместе,
Кажется, ангелы замирают, говоря: вот оно.