Оригинальный текст
Язлар килде, үз кадерен белеп,
Сөю булып керде күңелгә.
Яфракларга тулган бөре булып
Бәгыремә кереп түгелә.
Син яралар салма, кирәк түгел,
Йөрәгемә минем кагылма.
Үтте инде язлар, соңладым дип
Каеннарга килеп сарылма.
Үтте дисең язлар, сөюләрем минем
Көзләргәчә дәвам иттеләр.
Ә аккошлар сүрелдерми аны
Кайсы якка алып киттеләр?
Син яралар салма, кирәк түгел,
Йөрәгемә минем кагылма.
Үтте инде язлар, соңладым дип
Каеннарга килеп сарылма.
Яфракларга сары сагыш ингән,
Кошлар китә туган ягыннан.
Кошлар белән бергә саубуллашам
Яшьлегемдә сөйгән ярымнан.
Русский перевод
Весна пришла, познав свою цену,
Любовью в душу постучалась.
Как почка, полная листвой,
В мою печаль она вплелась.
Ты ран не наноси, не надо,
Не тронь, прошу, мое сердце.
Прошла весна, мол, опоздал -
Не обнимай берез у крыльца.
Прошла, ты скажешь, но любовь
До самой осени жила.
А лебеди не донесли -
Куда же весну унесла?
Ты ран не наноси, не надо,
Не тронь, прошу, мое сердце.
Прошла весна, мол, опоздал -
Не обнимай берез у крыльца.
В листву желтеющую грусть проникла,
Птицы покидают отчий край.
Вместе с птицами прощаюсь
С той, что любил я в юности своей.