Оригинальный текст
Моңланасың, әнкәй, моңланасын...
Киттем инде синнэн еракка.
Таратасың, әнкәй, сагышыңны
Монлы жыр җырлап та, елап та.
Нигә һаман газиз әнкәйләргә
Юлдаш була икэн моңлану?!
И, әнием, синең йөзләреңдә
Балкып торсын тик елмаю.
Моңланасың, әнкәй, моңланасың...
Мине уйлап айга карыйсын?
Эйтерсен лэ тулган айга карап,
Минем монлы йозне таныйсын.
Нигә һаман газиз әнкәйләргә
Юлдаш була икэн моңлану?!
И, әнием, синең йөзләреңдә
Балкып торсын тик елмаю.
Моңланасың, әнкәй, моңланасың...
Мине көтеп җырлар җырлыйсың.
Синен моннар кучте күңелемә —
Мэнге жырланачак җырым син.
Нигә һаман газиз әнкәйләргә
Юлдаш була икэн моңлану?!
И, әнием, синең йөзләреңдә
Балкып торсын тик елмаю.
Русский перевод
Грустишь, мама, грустишь...
Уехал я уже далеко от тебя.
Изливаешь, мама, свою тоску
И напевную песню поя, и плача.
Почему всё так же для дорогих матерей
Спутником становится тоска?
О, мама моя, на лице твоём
Пусть сияет только улыбка.
Грустишь, мама, грустишь...
Обо мне думая, на луну смотришь?
Как будто, глядя на полную луну,
Узнаёшь моё грустное лицо.
Почему всё так же для дорогих матерей
Спутником становится тоска?
О, мама моя, на лице твоём
Пусть сияет только улыбка.
Грустишь, мама, грустишь...
Ожидая меня, песни поёшь.
Твои напевы перешли в мою душу —
Ты песня, что вечно будет петься.
Почему всё так же для дорогих матерей
Спутником становится тоска?
О, мама моя, на лице твоём
Пусть сияет только улыбка.