Оригинальный текст
Мәдрәсәләрдә китап киштәсе,
Сак белән Сокның бәетен ишетәсе.
Мәдрәсәләрдә китап киштәсе,
Сак белән Сокның бәетен ишетәсе.
Әнкәй орышты тимер ук өчен,
Әнкәй каргады бигрәк юк өчен.
Самовар куйды, чәйләр эчерде,
Эчеп бетергәч, каргап очырды.
Төшкәндер безгә әнкәй каргышы,
Үзебез туганчы тәкъдир язмышы.
Кыйбла ягыннан җилләр исәдер,
Безнең ризыкны әнкәй кисәдер.
Бардык урманга, бастын балага ,
Балан кышыкыра кара урманга.
Газиз әнкәем, бер сүз әйтәем,
Бәхиллек бирсәң, өйгә кайтаем.
Бардык урманга, җиләкләр пешкәч,
Әнкәй елыйдыр, исенә төшкәч.
Яңгыр явадыр, әнкәй, башыма,
Елап килдек без әнкәй каршына.
Җәй көннәрендә сайрый сандугач,
Әнкәй, елама, үзен каргагач.
Моңлы моңлансын, зарлы саргайсын,
Балаң очырдың, кемгә еларсың.
Күз яшьләремнең калды яртысы,
Ике баламның калмады берсе.
Бардым урманга, бастым баланга,
Балам кычкыра кара урманда.
Су буйларында балалы үрдәк,
Исемә төшкәч, өзеләдер үзәк.
Русский перевод
Книжная полка в медресе —
Баит о Саке и Соке услышать.
Книжная полка в медресе —
Баит о Саке и Соке услышать.
Мать бранилась из-за железной стрелы,
Мать прокляла — да ни за что.
Самовар поставила, чаем напоила,
А как допили — прокляла, и мы улетели.
Видно, пало на нас мамино проклятье —
Судьба, написанная ещё до рождения.
Со стороны киблы ветры веют —
Это мама отрезает нашу долю.
Пошли мы в лес, ступили на калину,
Дитя кричит в тёмном лесу.
Милая мама, скажу тебе слово:
Если простишь — вернусь домой.
Пошли мы в лес, когда ягоды поспели,
Мама плачет, верно, вспомнив о нас.
Дождь льёт, мама, мне на голову,
С плачем пришли мы к маме.
Летними днями поёт соловей,
Мама, не плачь — ты ведь сама прокляла.
Пусть тоскует певучий, пусть чахнет горестный,
Детей прогнала — по ком будешь плакать?
Слёз моих осталась половина,
Из двоих детей не осталось ни одного.
Пошла я в лес, ступила на калину,
Дитя моё кричит в тёмном лесу.
У воды — утка с утятами,
Как вспомню — разрывается нутро.