Оригинальный текст
Сөю килде язгы ташкын булып,
Туңган хисләремне эретеп.
Гөрләвекләр ак томанга тулып,
Кайтыр кошларны ашыктырып.
Аккошлар кебек, аккошлар кебек,
Менәбез һаваларга.
Сөюне сакла, сөюне назла,
Чумабыз болытларга.
Сөю килде кошлар канатында,
Каңгылдашып хәбәр илтеләр.
Салкын җилләр кисеп куркытса да,
Борылып китә күрмәсеннән.
Аккошлар кебек, аккошлар кебек,
Менәбез һаваларга.
Сөюне сакла, сөюне назла,
Чумабыз болытларга.
Сөю килде кошлар канатында,
Без бәхетле алар кайтканга.
Нигә бер сагыш бар карашыңда?
Әллә кошлар күчмә булганга?
Аккошлар кебек, аккошлар кебек,
Менәбез һаваларга.
Сөюне сакла, сөюне назла,
Чумабыз болытларга.
Русский перевод
Любовь пришла, как вешний паводок,
Растопив мои застывшие чувства.
Ручьи наполнились белым туманом,
Поторапливая возвращающихся птиц.
Как лебеди, как лебеди,
Поднимаемся в небеса.
Береги любовь, лелей любовь,
Погружаемся в облака.
Любовь пришла на крыльях птиц,
Курлыча, несут они весть.
Пусть холодные ветра режут и пугают,
Лишь бы не увидеть, как она повернёт и уйдёт.
Как лебеди, как лебеди,
Поднимаемся в небеса.
Береги любовь, лелей любовь,
Погружаемся в облака.
Любовь пришла на крыльях птиц,
Мы счастливы, что они вернулись.
Отчего же в твоём взгляде печаль?
Может, оттого что птицы перелётные?
Как лебеди, как лебеди,
Поднимаемся в небеса.
Береги любовь, лелей любовь,
Погружаемся в облака.