Оригинальный текст
Аклы ситсы күлмәгеңне
Кигәнеңне күрмәдем
Иркәм, мине сөясең ди
Үзем шуны сизмәдем
Агыйдел буенда
Җәяү йөрисем килә
Сөясеңме, сөймисе ме
Шуны беләсем килә
Аклы күлмәкнең җиңе таp
Җиң эчендә хаты бар
Хатын укып карагачтын
“Сөям” дигән сүзе бар
Агыйдел күпере
Чуенмы әллә, чылтырый
Каш астында ике күзе
Энҗе кебек елтырый
Аклы күлмәгеңне кисәң
Ала алмыйм күземне
Сүз башласам, кызарасың
Аңлый алмыйм үзеңне
Агыйдел буенда
Кыр казлары уйныйдыр
Күзем йомсам, күз алдымда
Күңелем сине уйлыйдыр
Нигә зәңгәр яратам мин
Әйт, иркәм, белсәң әгәр
Шуңа сөям сине, иркәм
Күзләрең синең зәңгәр
Агыйдел суларын
Җәй көннәрендә буйлыйм
Иркәм, вакыт кына уза
Аңлашырбыз дип уйлыйм
Русский перевод
Не видел я, чтобы ты
Надевала белое ситцевое платье.
Говорят, любимая, ты любишь меня,
Сама я этого не чувствовала.
На берегу Агидели
Хочется мне пройтись пешком.
Любишь ли, не любишь ли —
Хочу это знать.
У белого платья узкий рукав,
В рукаве спрятано письмо.
Когда прочла письмо,
В нём слова «люблю».
Мост через Агидель —
То ли чугунный, звенит.
Под бровями два глаза
Блестят, словно жемчуг.
Когда снимаешь белое платье,
Не могу отвести глаз.
Заговорю — ты краснеешь,
Не могу тебя понять.
На берегу Агидели
Играют дикие гуси.
Закрою глаза — перед глазами
Душа моя думает о тебе.
Почему я люблю голубой цвет,
Скажи, любимая, если знаешь.
Потому люблю тебя, любимая,
Что глаза твои голубые.
По водам Агидели
Хожу в летние дни.
Любимая, время лишь проходит,
Думаю, мы поймём друг друга.